Test Mitsubishi Outlander PHEV: roest oude liefde echt nooit?

Ooit was de Mitsubishi Outlander een van dé plug-inhybride pioniers. Die rol speelt hij vandaag niet meer, maar de jongste generatie komt nog altijd met op papier best wel interessante technologie. Wat wordt dat op de weg?

Jonger (auto)volk zal het misschien maar moelijk kunnen geloven, maar er was een tijd dat Mitsubischi een van de grootste en zelfs – echt waar – leukste gamma’s van de hele automarkt telde. Met hippe hatchbacks, met grote berlines en zelfs limousines, met handige en eventjes echt wel trendsettende monovolumes, met heel capabele terreinwagens, met populaire pick-ups, met coupés en zelfs met heuse sportwagens… en succesvolle rallymonsters. Pijnlijk toch dat het Europese en na een korte pauze sinds kort ook weer in België verkrijgbare gamma nu vooral uit klonen van Renault-modellen bestaat. Met één uitzondering nog, de Outlander.

Groot commercieel succes… in Nederland

Dat is een met zijn 4,72 vrij grote en door een nogal stoer voorkomen ook wel imposante SUV met een plug-hybride aandrijving. Er waren ook al eerder modellen met die naam, de in 2013 gelanceerde generatie pionierde zelfs met de toen nog heel originele combinatie van een benzine- en een elektromotor. Die plug-inhybride SUV met voor zijn tijd zelfs al een vrij grote batterij en dan ook behoorlijk wat elektrische kilometers werd best wel een groot commercieel succes, gustige fiscale regels maakten er in Nederland zelfs eventjes een van de populairste auto’s van de hele markt van.

Veel concurrenten

Vandaag opereert het Japanse merk eerder in de marge, dat geldt dus ook voor de Outlander. Er is in sommige landen en ook België zeker nog een markt voor bij een ‘correct’ gebruik alsmaar zuiniger wordende plug-inhybrides, maar precies daardoor is de concurrentie natuurlijk ook wel bijzonder groot geworden. Uit zowat alle hoeken van de (auto)wereld en sinds kort zelfs uit China, met verschillende constructeurs die er ook bij ons een markt voor hebben gevonden en met die modellen dan ook nog eens ontsnappen aan de EU-importaksen voor volledig elektrisch aangedreven auto’s.

Hoog vermogen

Verschillende van die PHEV’s hebben een benzinemotor die nog enkel dienst doet als generator voor het opwekken van stroom voor de batterij, met zo’n range extender gebeurt de aandrijving dus altijd elektisch. Dat is niet het geval voor de Mitsubishi. Hij mag dan op zowat hetzelfde CMD-CD-platform staan als de X-Trail van alliantiepartner Nissan, maar is geen hybride van het zogeheten seriële type. De nog atmosferische en 2,4 liter liter grote benzinemotor van 136 pk uit eigen huis kan de wielen dus ook nog altijd rechtstreeks aandrijven. Hij krijgt assistentie van twee elektromotoren: met 115 pk voor- en 136 pk achterin. Het zorgt voor een bruikbaar systeemvermogen van maximaal 306 pk, alsook een maximumkoppel van 450 Nm.

Ook naast het asfalt

Het zal dan ook wel al duidelijk zijn dat de Outlander over een S-AWC (van Super All Wheel Drive) gedoopte vierwielaandrijving en dus ook wel enige terreincapaciteiten beschikt, ook al is wat ruiger offroadwerk toch niet echt zijn grootste roeping. Het grootste deel van de tijd wordt er voorrang gegeven aan een puur elektrische aandrijving, de viercilinder op benzine doet dan dus ook dienst als generator. Het rechtstreekse ‘contact’ met de voorwielen, via een koppeling en een vaste overbrengingsverhouding (dus zonder klassieke versnellingsbak), is er enkel bij wat hogere snelheden. Het klinkt misschien nogal ingewikkeld en is het eigenlijk ook wel, maar je merkt tijdens het rijden zo goed als nooit als er van de ene op de andere aandrijvingsvorm wordt overgeschakeld.

Plezier onderweg

Er valt achter het stuur van de Outlander best wel wat plezier te beleven. Met een spurt van 0 naar 100 km/u in 7,9 seconden en een top van 170 km/u zijn de prestaties van de leeg toch al bijna 2,1 ton wegende auto allesbehalve spectaculair, maar Mitsubishi wist het comfort dan je van dit soort auto mag verwachten echt wel te verzoenen met behoorlijk wat rijdynamiek. Met het directe en nooit te lichte stuur en de precieze vooras wordt het bij momenten zelfs best wel plezant. Zeker als je via de peddels aan het stuurwiel ook nog eens met de niveaus van de energierecuperatie bij het vertragen gaat spelen en die dus als een soort motorrem gebruikt.

Met de nodige discipline…

Met een batterij van netto slechts 16,8 kWh (bruto 22,7 kWh) is de Outlander maar goed voor maximaal 85 volledig elektrische kilometers, dus zonder enige tussenkomst van de benzinemotor. Anno 2026 zijn er al heel wat plug-inhybride concurrenten die beter doen, het elektriciteitsverbruik van de auto is bij een pittige rijstijl (of veel snelweg) ook vrij hoog. Dat van de benzinemotor hangt natuurlijk heel sterk af van hoe vaak je de batterij via het stroomnet oplaadt, dat vraagt de nodige discipline en dus ook de mogelijkheid om dat regelmatig te doen. Met wisselstroom kan het helaas maar met 3,7 kW, snelladen lukt met een interessantere 50 kW. Als de batterij tijdens een langere rit helemaal leeg is, stijgt het benzineverbruik richting 7 liter per 100 kilometer.

Stoer en toch elegant

We noemden de Outlander al stoer, dat heeft dan veel te maken met het imposante front. Het vele chroom verleent hem tegelijk wel een zekere elegantie en doet hem er tegelijk zelfs wat op een haast Amerikaanse manier old school uitzien. Ook het interieur van de Outlander oogt eerder klassiek, maar dat vinden we zeker geen nadeel. Onze testwagen had de meest complete en daardoor ook duurste Instyle+-uitrusting en is met zowat alle denkbare comfort- en aanverwante snufjes zelfs bijzonder luxueus. Wij werden vooral gelukkig van de vele klassieke en ook heel logische geplaatste knoppen voor tal van belangrijke en zelfs minder belangrijke functies. Die bedien je al snel zonder je ogen nog van de weg te moeten houden, in tijden van Chinese en andere aanraakschermen voor alles en nog wat blijft het een verademing. Kies voor de degelijke materialen best wel voor een andere kleur dan eentonig zwart, wit en bruin kan dus ook.

Dagje ouder

De graphics (en hun logica) van het 12,3 duim grote infotainmentscherm verraden wel dat de auto al enkele jaren meegaat, het evolueert in autoland tegenwoordig immers sneller dan ooit. Android Auto en Apple Carplay kunnen wel al draadloos worden gebruikt, de aansluiting en werking gaat zelfs sneller dan in sommige Duitse auto’s. Voorin is het comfortabel zitten, achterin is het dat eerder voor twee dan voor drie volwassenen. Met een laadvolume van 495 tot 1.422 liter is de koffer correct te noemen. Een dubbele laadvloer heeft de auto niet, er is wel een kleine uitsparing waarin je wat kleine spullen of een laadkabel kwijt kan.

Conclusie

Met een recent aanzienlijk verlaagde instapprijs van 49.990 euro voor de Pure-basisversie situeert zo’n Mitsubishi Outlander PHEV zich netjes tussen zijn concurrenten. Varianten met een eenvoudigere mechnaniek zijn er echter niet, er is wel keuze uit verschillende uitrustingsniveaus. Het leukste model is dus de Instyle+, daar wordt dan wel 60.990 euro voor gevraagd. Met een aftrekbaarheid tot 75 procent is de auto fiscaal wel nog interessant, zij het echter alleen nog voor eenmanszaken. De garantie van 8 jaar (of 160.000 kilometer) is er natuurlijk wel voor iedereen. Je kan de Outlander zeker niet meer de hipste auto van de markt noemen, een foute keuze is het echter ook niet. Jammer hoe dan ook dat Mitsubishi vandaag niet meer de voorstrekkersrol kan spelen waarmee het merk zich vroeger net wel regelmatig in de kijker werkte.